Το συγκρότημα των Black Star Riders είναι το όχημα που χρησιμοποιήθηκε όταν οι νεκραναστημένοι Thin Lizzy
στις αρχές της δεκαετίας του 2010 αποφάσισαν μετά από μερικά χρόνια
συναυλιών να ηχογραφήσουν νέο υλικό. Ο βασικός κιθαρίστας και των δύο
αυτών σχημάτων, Scott Gorham, συνεργάζεται με τον τραγουδιστή των
Ιρλανδών The Almighty και των Thin Lizzy,Ricky
Warwick και παραδίδουν ανά τακτά χρονικά διαστήματα δίσκους γεμάτους
πιασάρικες μελωδίες και ρυθμούς της κλασικής hard rock μουσικής.
Το “Another State of Grace” είναι το τέταρτο άλμπουμ τους μέσα σε 7 χρόνια. Αν μη τι άλλο η απόφαση να συνεχίσουν κάτω από ένα διαφορετικό όνομα είναι τίμια και αξιολογείται χωρίς τη βαρύτητα του μεγάλου συγκροτήματος. Αυτό που κάνουν οι Black Star Riders σε αυτή την κυκλοφορία τους είναι ότι ξέρουν καλύτερα, business as usual δηλαδή. Κι αυτό γίνεται κατανοητό από το πρώτο κομμάτι “Tonight The Moonlight Let Me Down”. Κιθαριστικά μέρη του Gorham με συναυλιακές εκφάνσεις, ακροβασίες στα πλαίσια των δυνατοτήτων του πενηνταπεντάρη Warwick και ένα καλοδουλεμένο σύνολο να γεμίζει τον ήχο τους και να διεκπεραιώνει τα τραγούδια σε επίπεδο stadium rock.
Το “Ain't The End Of The World” σου φέρνει στο μυαλό ακριβώς αυτό που φοβόσουν, τον τρόπο που τραγουδούσε ο Phil Lynnott. Χωρίς να υποστηρίζει κάτι τέτοιο η μουσική σύνθεση δυστυχώς. Στο “Underneath The Afterglow” οι κιθάρες στέκονται πολύ σωστά και δίνουν όσο χώρο χρειάζονται οι φωνητικές ακροβασίες. Στιχουργικά τα περισσότερα κομμάτια δεν αποτελούν ποιητικές προσπάθειες, αλλά μιλάνε για απλά θέματα κλισέ και με τόσες επαναλήψεις που αναρωτιέσαι αν είναι απλά γεμίσματα ενός live set. Περίπου στη μέση του άλμπουμ έρχεται το “Why Do You Love Your Guns?”, μια μπαλάντα που ο Warwick προσπαθεί να τραγουδήσει πάνω σε ένα θέμα για την εκτεταμένη χρήση όπλων και τη συνέπειά τους σήμερα. Μπορεί να θεωρηθεί political correct τοποθέτηση αλλά σίγουρα είναι μια αποτυχημένη επιλογή τραγουδιού. Τελευταίο κομμάτι είναι το “Poisoned Heart” και ακολουθεί το ίδιο μοτίβο όπως τα προηγούμενα, catchy lyrics και κρυστάλλινη παραγωγή, που όμως δεν καλύπτουν την συνθετική αδυναμία τους.
Δεν είναι άσχημα τα τραγούδια του δίσκου, απλά τους λείπει το κάτι παραπάνω, αυτό που περιμένεις σαν ακροατής ενός hard rock δίσκου. Μια έκπληξη που θα σε κάνει να γυρίσεις το κεφάλι, να πας λίγο πίσω και να ξανακούσεις εκείνο το σημείο, ένας στίχος που δεν έχεις ακούσει 23 φορές από όταν άνοιξες το ραδιόφωνο στο αμάξι το πρωί, ένα σόλο που δεν θυμίζει Whitesnake ή Guns ‘n’ Roses και στιχουργικές ακροβασίες τύπου Alice Cooper πίσω στη δεκαετία του ’90.
Δεν ξέρω αν πράγματι έχει ανάγκη η μουσική βιομηχανία έναν ακόμη δίσκο hard rock ή πιο συγκεκριμένα αυτόν τον δίσκο των Black Star Riders. Το κοινό προφανώς αποφασίζει για κάτι τέτοιο με την παρουσία του στις συναυλίες τους και τις αγορές κι ακροάσεις του υλικού τους. Δύσκολα θα επιστρέψω στο “Another State of Grace” και η αλήθεια είναι ότι δεν θυμάμαι και κάτι από αυτό για να το κάνω. Αναγνωρίζω την ιστορία και την επάρκεια των μουσικών, καθώς και την ανάγκη να υπάρχουν συναυλιακά γεμίσματα τραγουδιών ανάμεσα στα γνωστά των Thin Lizzy, αυτό όμως δεν προκαλεί κάποια ηχητική ευχαρίστηση, δεν δίνει κάτι το καινούργιο ή έστω λίγο περισσότερο ενδιαφέρον από μερικές ραδιοφωνικές παραγωγές που μόλις τελειώσει η τετράλεπτη διάρκειά τους έχουν περάσει στη λήθη. Όταν τραγουδούν “I woke up early, thinking it was late” μάλλον δεν το εννοούν μεταφορικά, ε;
Για το Rockoverdose.gr
Τσιρώνης Δημήτρης
Ημερομηνία δημοσίευσης: 11 Σεπτεμβρίου 2019
https://rockoverdose.gr/portfolio-view/black-star-riders-another-state-of-grace/
Το “Another State of Grace” είναι το τέταρτο άλμπουμ τους μέσα σε 7 χρόνια. Αν μη τι άλλο η απόφαση να συνεχίσουν κάτω από ένα διαφορετικό όνομα είναι τίμια και αξιολογείται χωρίς τη βαρύτητα του μεγάλου συγκροτήματος. Αυτό που κάνουν οι Black Star Riders σε αυτή την κυκλοφορία τους είναι ότι ξέρουν καλύτερα, business as usual δηλαδή. Κι αυτό γίνεται κατανοητό από το πρώτο κομμάτι “Tonight The Moonlight Let Me Down”. Κιθαριστικά μέρη του Gorham με συναυλιακές εκφάνσεις, ακροβασίες στα πλαίσια των δυνατοτήτων του πενηνταπεντάρη Warwick και ένα καλοδουλεμένο σύνολο να γεμίζει τον ήχο τους και να διεκπεραιώνει τα τραγούδια σε επίπεδο stadium rock.
Το “Ain't The End Of The World” σου φέρνει στο μυαλό ακριβώς αυτό που φοβόσουν, τον τρόπο που τραγουδούσε ο Phil Lynnott. Χωρίς να υποστηρίζει κάτι τέτοιο η μουσική σύνθεση δυστυχώς. Στο “Underneath The Afterglow” οι κιθάρες στέκονται πολύ σωστά και δίνουν όσο χώρο χρειάζονται οι φωνητικές ακροβασίες. Στιχουργικά τα περισσότερα κομμάτια δεν αποτελούν ποιητικές προσπάθειες, αλλά μιλάνε για απλά θέματα κλισέ και με τόσες επαναλήψεις που αναρωτιέσαι αν είναι απλά γεμίσματα ενός live set. Περίπου στη μέση του άλμπουμ έρχεται το “Why Do You Love Your Guns?”, μια μπαλάντα που ο Warwick προσπαθεί να τραγουδήσει πάνω σε ένα θέμα για την εκτεταμένη χρήση όπλων και τη συνέπειά τους σήμερα. Μπορεί να θεωρηθεί political correct τοποθέτηση αλλά σίγουρα είναι μια αποτυχημένη επιλογή τραγουδιού. Τελευταίο κομμάτι είναι το “Poisoned Heart” και ακολουθεί το ίδιο μοτίβο όπως τα προηγούμενα, catchy lyrics και κρυστάλλινη παραγωγή, που όμως δεν καλύπτουν την συνθετική αδυναμία τους.
Δεν είναι άσχημα τα τραγούδια του δίσκου, απλά τους λείπει το κάτι παραπάνω, αυτό που περιμένεις σαν ακροατής ενός hard rock δίσκου. Μια έκπληξη που θα σε κάνει να γυρίσεις το κεφάλι, να πας λίγο πίσω και να ξανακούσεις εκείνο το σημείο, ένας στίχος που δεν έχεις ακούσει 23 φορές από όταν άνοιξες το ραδιόφωνο στο αμάξι το πρωί, ένα σόλο που δεν θυμίζει Whitesnake ή Guns ‘n’ Roses και στιχουργικές ακροβασίες τύπου Alice Cooper πίσω στη δεκαετία του ’90.
Δεν ξέρω αν πράγματι έχει ανάγκη η μουσική βιομηχανία έναν ακόμη δίσκο hard rock ή πιο συγκεκριμένα αυτόν τον δίσκο των Black Star Riders. Το κοινό προφανώς αποφασίζει για κάτι τέτοιο με την παρουσία του στις συναυλίες τους και τις αγορές κι ακροάσεις του υλικού τους. Δύσκολα θα επιστρέψω στο “Another State of Grace” και η αλήθεια είναι ότι δεν θυμάμαι και κάτι από αυτό για να το κάνω. Αναγνωρίζω την ιστορία και την επάρκεια των μουσικών, καθώς και την ανάγκη να υπάρχουν συναυλιακά γεμίσματα τραγουδιών ανάμεσα στα γνωστά των Thin Lizzy, αυτό όμως δεν προκαλεί κάποια ηχητική ευχαρίστηση, δεν δίνει κάτι το καινούργιο ή έστω λίγο περισσότερο ενδιαφέρον από μερικές ραδιοφωνικές παραγωγές που μόλις τελειώσει η τετράλεπτη διάρκειά τους έχουν περάσει στη λήθη. Όταν τραγουδούν “I woke up early, thinking it was late” μάλλον δεν το εννοούν μεταφορικά, ε;
Βαθμολογία: 45/100
Για το Rockoverdose.gr
Τσιρώνης Δημήτρης
Ημερομηνία δημοσίευσης: 11 Σεπτεμβρίου 2019
https://rockoverdose.gr/portfolio-view/black-star-riders-another-state-of-grace/