Skip to main content

STEW – “People”



Οι Stew είναι τρεις νέοι μουσικοί από τη Σουηδία και παίζουν κλασικό ροκ με μπλουζ πινελιές βγαλμένο από τη δεκαετία του ’70. Αυτό είναι το πρώτο κανονικό τους άλμπουμ στην αμερικάνικη Ripple Music με 11 παλιομοδίτικα αλλά καλοπαιγμένα τραγούδια.

Μουσική χωρίς πολύ σκέψη αλλά με συναίσθημα, γεμάτη αναμνήσεις, που πατάει γερά στο τεράστιο υλικό τόσων δεκαετιών και προσθέτει ένα λιθαράκι διασκεδαστικής λησμονιάς κατά τη διάρκειά της. Συνδυάζει ψήγματα ψυχεδέλειας και acid rock και όλη την κοσμοθεωρία που γαλούχησε γενιές με τον κανόνα της ροκ μουσικής : Να ζεις αληθινά αυτό που κάνεις! Αυτό καταφέρνουν και το δείχνουν οι Σουηδοί στο “People”. Είναι χαρούμενοι για τις συνθέσεις τους, παίζουν δυνατά και τεχνικά, δείχνουν σεβασμό σ’ αυτό που κάνουν κι έχουν ψυχή για να εκφράσουν το σύγχρονο blues.

Καθόλου ειρωνικά είναι “Right on Time” και στο ομώνυμο “People” αποδεικνύουν ότι χρησιμοποιώντας τα βασικά κιθάρα – μπάσο – ντραμς και φωνή βγαλμένη από τον αμερικάνικο νότο τα καταφέρνουν πολύ καλά. Το “Endless Journey” που είναι και το πρώτο single, είναι μια χαρακτηριστική σύνθεσή τους, γνήσιο blues hard rock που εξελίσσεται αργά και απολαυστικά. Ο κιθαρίστας Nicklas Jansson σε groove ρυθμούς της εποχής των Zeppelin και το τρίο των Stew κερδίζει το παιχνίδι των εντυπώσεων. Με το “Goddess” έχουν πια αποδείξει ότι είναι μια καλοδεμένη μπάντα που υποστηρίζει αυτό που εκπροσωπεί και κάνει τον ακροατή να περνάει καλά.

Χρειάζεται μαεστρία για να πιάσεις τον ήχο των Black Crowes όπως κάνουν στο “Sweet and True”. Μετά από 40 λεπτά κλείνουν το δίσκο με μια ακουστική μπαλάντα, “Morning Again” σαν να υπόσχονται ότι ήρθαν για να μείνουν κάπου ανάμεσα στο νέο-ψυχεδελικό ροκ στερέωμα και την μόνιμη αναβίωση του 70s hard rock. Στα τελευταία αυτά 3 λεπτά ηχογραφήσεις πουλιών συνοδεύουν τον τραγουδιστή Markus Åsland. Days just begun…

Χωρίς να έχουν τις καταπληκτικές συνθέσεις, οι Stew φαίνονται να έχουν ρίζες πολύ μακριά από τη Σκανδιναβία. Ίσως να είναι και 30-40 χρόνια πέρα από το σήμερα, αυτό όμως δεν μειώνει σε τίποτα την συνθετική και μουσική τους ικανότητα. Αν συνεχίσουν έτσι θα τους ξανακούσουμε πολύ σύντομα.







Βαθμολογία: 72/100


Για το Rockoverdose.gr
Τσιρώνης Δημήτρης

Ημερομηνία δημοσίευσης: 19 Σεπτεμβρίου 2019

Popular posts from this blog

Βόλτα στις καλύτερες μπιραρίες της Θεσσαλονίκης!

Όλες οι ώρες είναι καλές για να απολαύσεις μια μπίρα στην πόλη της Θεσσαλονίκης. Υπάρχουν τόσα μαγαζιά που αν κάνεις μια βόλτα τυχαία, θα συναντήσεις αρκετές μπιραρίες. Κάποιες όμως έχουν ιστορία και μαζί τεράστια ποικιλία, απίθανα συνοδευτικά πιάτα και κατάλληλη μουσική για να περάσεις μερικές χαρούμενες ώρες, μόνος ή με παρέα. Πάμε να περπατήσουμε; Ζύθος Είσαι στην παραλιακή και βολτάρεις. Διψάς και πεινάς. Μπροστά σου το λιμάνι, πίσω σου ο Λευκός Πύργος. Που να πας; Φυσικά ξεκινάς από τα Λαδάδικα. Εκεί θα συναντήσεις την παλαιότερη μπιραρία της πόλης που δημιούργησε μια διαφορετικά μοναδική παράδοση στο χώρο και μπορείς να δοκιμάσεις κι εξαιρετικό κρασί. Ο  Ζύθος  είναι κάτι παραπάνω, είναι ένα ζυθεστιατόριο και βρίσκεται στην αρχή της Κατούνη. Έχει μπίρες φρέσκιες, μπίρες μπουκάλι, μπίρες χωρίς αλκοόλ και έναν ατέλειωτο κατάλογο να μελετήσεις! Κατούνη 5, Λαδάδικα Τηλ.: 2310 540284 ______________________ Beer O’ Clock Ανεβαίνεις λίγο πιο πάνω στην ...

MOCK THE MANKIND ‎– “Sorge”

Δεύτερος δίσκος για τους Πειραιώτες Mock The Mankind και καταφέρνουν να φτάσουν ένα σκαλί ψηλότερα από το “Ruination” του 2015. Ακροβατούν επιδέξια ανάμεσα σε rock doom metal και post rock με πολλά ξεσπάσματα, χωρίς φωνητικά αλλά με μερικές προσθήκες λόγου από διάφορες πηγές όπως στο εκπληκτικό, τρίτο κομμάτι στη σειρά, “Sweven” που το ντύνουν ηχητικά με την τελική ομιλία του Charlie Chaplin από το “The Great Dictator” του 1940. Κι αυτό πραγματικά πραγματεύονται τόσο δυνατά οι Mock The Mankind , τη δυστυχία της ανθρωπότητας, την καταπίεση και την επικράτηση των μηχανών. Το καταφέρνουν με αυτές τις πέντε συνθέσεις, δίχως στίχους, μόνο με την απόλυτη επικράτηση κιθάρας, μπάσου και ντραμς. Η έναρξη του πονήματός του γίνεται σχεδόν σε κάθε κομμάτι μελωδικά και σταδιακά πορεύονται σε doom sludge ρυθμούς με μία παραγωγή που αναδεικνύει τον ήχο τους και προσεγγίζει την αισθητική των Sunn Ο))) ή των Have a Nice Life . Η πρώτη πλευρά περιλαμβάνει ακόμα τα “Morning Blig...

Οι συντάκτες του Beater.gr διαλέγουν τα καλύτερα της δεκαετίας που φεύγει!

Μαζί με το 2019 σιγά σιγά αποχαιρετούμε και τη δεκαετία των 10’s. Αναταρραχές, τρομοκρατικές επιθέσεις, οικονομική κατάρρευση και άλλα τόσα ζήσαμε σε μόλις 10 χρόνια. Aυτά που αξίζει να θυμόμαστε καμιά φορά είναι όσα δεν βρίσκει κανείς στις ειδήσεις, αλλά στις καρδιές όσων τα έζησαν. Παρακάτω, θα βρεις τι κράτησαν οι συντάκτες του Beater.gr από τα 10’s. Δημήτρης Τσιρώνης, the 2010s: You want it darker? Αυτά τα δέκα χρόνια ήταν σκεπασμένα με την κουβέρτα του comfort zone μας και χορούς τύπου Gangnam Style. Οι ειδήσεις ήταν συνήθως άσχημες και ο κόσμος δεν καταστράφηκε στις 12 του Δεκέμβρη του 2012. O Robin Williams, ο Chris Cornell και ένας συνάνθρωπος μας ανά 40 δευτερόλεπτα αυτοκτόνησαν. Η χώρα συνέχισε να κλονίζεται από την οικονομική κρίση και οι νέοι μεταπτυχιακοί άνεργοι γλυκοίταξαν την μετανάστευση και αρκετοί επέστρεψαν μετά στο πατρικό τους. Οι τηλεοπτικές ή καλύτερα λαπτικές σειρές και το Netflix καθήλωσαν το κοινό μέσω Game of Thrones ή Peaky Blinders. Ο Harry Potter ε...