Skip to main content

POTERGEIST – “Rain Over Hell”







Σας φαίνεται κάτι να λείπει από το όνομά τους; Το γράμμα “L” ε; Μα φυσικά. Γιατί L = Learning και μόνο νέους μουσικούς δεν τους λες τους Αθηναίους Potergeist. Το ξέρουν το μάθημά τους και το εκτελούν με τον καλύτερο και πιο διασκεδαστικό τρόπο.

Από το 2004 στη σκηνή, τα πέντε μέλη των Potergeist έχουν πια στο ενεργητικό τους πέντε άλμπουμ μετά το πρώτο ομώνυμο EP. Με αντίληψη ότι η μουσική είναι για να περνάνε όλοι καλά και συνέπεια σε αυτό, ο ήχος τους, το southern metal όπως το συνηθίσαμε πια να το λέμε, η νέα τους κυκλοφορία είναι απλά η επιβράβευση ότι έχουν ισχυρό λόγο ύπαρξης εδώ.

Πολύ καλή παραγωγή που ενισχύει το λιγάκι σκοτεινό blues στοιχείο τους και βγάζει στην επιφάνεια το επιθετικό metal. Οι Potergeist κρατάνε τα καλά από το sludge και το doom, από το stoner και το southern και προχωράνε παραπέρα, χωρίς καν να έχουν ανάγκη τον όρο swamp metal! Σηκώνουν τις κιθάρες, χορεύουν και τραγουδάν σαν το αύριο να έχει κιόλας έρθει.

Το εναρκτήριο “So Long” στα 6 λεπτά του μπαίνει δυνατά με τα βραχνά κι οργισμένα φωνητικά να στέκονται μπροστά από το groove ρυθμό. Με το ομώνυμο του δίσκου (για το οποίο έχουν γυρίσει κι ένα ωραίο ασπρόμαυρο βίντεο) ορμάνε από τα βάθη των βάλτων που θυμίζουν τις εναρκτήριες συγχορδίες των Black Sabbath μιας άλλης εποχής και βουτάνε σ’ ένα Acid Bath. Με το “Heroine” που ήταν και το πρώτο teaser γι’ αυτήν την κυκλοφορία, δείχνουν πόσο σοβαρά παίρνουν τη metal μουσική τους που σε προκαλεί να σηκωθείς και κοπανηθείς.

Οι Potergeist αντιλαμβάνονται ότι έχουν καλό υλικό στα χέρια τους κι αυτό το εκτελούν με την καρδιά τους. Χωρίς περιττές κι ανεπιτυχείς δεξιοτεχνίες, κάνουν επίθεση όπως στα “Texan Sorrow” και “Nothing and Everything” κι όποιον πάρουν οι Pantera! Προς το τέλος του δίσκου το “This Ain’t a Lovesong” δείχνει ότι το διασκεδάζουν καλά κι είναι πάντα έτοιμοι να μοιραστούν τη σκηνή για ένα καλό κι ιδρωμένο live! Τα καταφέρνουν τέλεια άλλωστε και σε αυτόν τον τομέα. Είναι έμπειροι, γεμάτοι καλές ιδέες κι ενέργεια κι αυτό το επικοινωνούν περίτρανα στο “Rain Over Hell”.

Με το λευκό βινύλιο του “Swampires” στην B-Otherside το 2013, έδειξαν ότι εκτός από τα tattoos τους προσέχουν και τα εξώφυλλα. Έτσι συνεχίζουν και με το “Rain Over Hell” που απεικονίζει δυο άλογα να δραπετεύουν από κάποιο βάλτο του Tolkien, μια εξαιρετική σύνθεση του Giannis Nakos που αγκαλιάζει το σύνολο των 9 τραγουδιών.

Ο δίσκος κυκλοφορεί από την Ikaros Records, την αθηναϊκή δισκογραφική που είναι υπερβολικά ενεργή φέτος, με πάνω από 20 καλά άλμπουμ κι αυτό σημαίνει πολλά για τη συνεργασία και των δυο τους. Τα λέμε από κοντά σε κάποια συναυλία. Έτσι κι αλλιώς έρχεται η προγραμματισμένη ζωντανή παρουσίαση του δίσκου στις 29 Νοεμβρίου στο Αν Club.


Βαθμολογία: 88/100


Για το Rockoverdose.gr
Τσιρώνης Δημήτρης


Ημερομηνία δημοσίευσης: 1 Οκτωβρίου  2019

https://rockoverdose.gr/portfolio-view/potergeist-rain-over-hell/

Popular posts from this blog

Βόλτα στις καλύτερες μπιραρίες της Θεσσαλονίκης!

Όλες οι ώρες είναι καλές για να απολαύσεις μια μπίρα στην πόλη της Θεσσαλονίκης. Υπάρχουν τόσα μαγαζιά που αν κάνεις μια βόλτα τυχαία, θα συναντήσεις αρκετές μπιραρίες. Κάποιες όμως έχουν ιστορία και μαζί τεράστια ποικιλία, απίθανα συνοδευτικά πιάτα και κατάλληλη μουσική για να περάσεις μερικές χαρούμενες ώρες, μόνος ή με παρέα. Πάμε να περπατήσουμε; Ζύθος Είσαι στην παραλιακή και βολτάρεις. Διψάς και πεινάς. Μπροστά σου το λιμάνι, πίσω σου ο Λευκός Πύργος. Που να πας; Φυσικά ξεκινάς από τα Λαδάδικα. Εκεί θα συναντήσεις την παλαιότερη μπιραρία της πόλης που δημιούργησε μια διαφορετικά μοναδική παράδοση στο χώρο και μπορείς να δοκιμάσεις κι εξαιρετικό κρασί. Ο  Ζύθος  είναι κάτι παραπάνω, είναι ένα ζυθεστιατόριο και βρίσκεται στην αρχή της Κατούνη. Έχει μπίρες φρέσκιες, μπίρες μπουκάλι, μπίρες χωρίς αλκοόλ και έναν ατέλειωτο κατάλογο να μελετήσεις! Κατούνη 5, Λαδάδικα Τηλ.: 2310 540284 ______________________ Beer O’ Clock Ανεβαίνεις λίγο πιο πάνω στην ...

MOCK THE MANKIND ‎– “Sorge”

Δεύτερος δίσκος για τους Πειραιώτες Mock The Mankind και καταφέρνουν να φτάσουν ένα σκαλί ψηλότερα από το “Ruination” του 2015. Ακροβατούν επιδέξια ανάμεσα σε rock doom metal και post rock με πολλά ξεσπάσματα, χωρίς φωνητικά αλλά με μερικές προσθήκες λόγου από διάφορες πηγές όπως στο εκπληκτικό, τρίτο κομμάτι στη σειρά, “Sweven” που το ντύνουν ηχητικά με την τελική ομιλία του Charlie Chaplin από το “The Great Dictator” του 1940. Κι αυτό πραγματικά πραγματεύονται τόσο δυνατά οι Mock The Mankind , τη δυστυχία της ανθρωπότητας, την καταπίεση και την επικράτηση των μηχανών. Το καταφέρνουν με αυτές τις πέντε συνθέσεις, δίχως στίχους, μόνο με την απόλυτη επικράτηση κιθάρας, μπάσου και ντραμς. Η έναρξη του πονήματός του γίνεται σχεδόν σε κάθε κομμάτι μελωδικά και σταδιακά πορεύονται σε doom sludge ρυθμούς με μία παραγωγή που αναδεικνύει τον ήχο τους και προσεγγίζει την αισθητική των Sunn Ο))) ή των Have a Nice Life . Η πρώτη πλευρά περιλαμβάνει ακόμα τα “Morning Blig...

Οι συντάκτες του Beater.gr διαλέγουν τα καλύτερα της δεκαετίας που φεύγει!

Μαζί με το 2019 σιγά σιγά αποχαιρετούμε και τη δεκαετία των 10’s. Αναταρραχές, τρομοκρατικές επιθέσεις, οικονομική κατάρρευση και άλλα τόσα ζήσαμε σε μόλις 10 χρόνια. Aυτά που αξίζει να θυμόμαστε καμιά φορά είναι όσα δεν βρίσκει κανείς στις ειδήσεις, αλλά στις καρδιές όσων τα έζησαν. Παρακάτω, θα βρεις τι κράτησαν οι συντάκτες του Beater.gr από τα 10’s. Δημήτρης Τσιρώνης, the 2010s: You want it darker? Αυτά τα δέκα χρόνια ήταν σκεπασμένα με την κουβέρτα του comfort zone μας και χορούς τύπου Gangnam Style. Οι ειδήσεις ήταν συνήθως άσχημες και ο κόσμος δεν καταστράφηκε στις 12 του Δεκέμβρη του 2012. O Robin Williams, ο Chris Cornell και ένας συνάνθρωπος μας ανά 40 δευτερόλεπτα αυτοκτόνησαν. Η χώρα συνέχισε να κλονίζεται από την οικονομική κρίση και οι νέοι μεταπτυχιακοί άνεργοι γλυκοίταξαν την μετανάστευση και αρκετοί επέστρεψαν μετά στο πατρικό τους. Οι τηλεοπτικές ή καλύτερα λαπτικές σειρές και το Netflix καθήλωσαν το κοινό μέσω Game of Thrones ή Peaky Blinders. Ο Harry Potter ε...