Οι συντάκτες του Beater.gr σου γράφουν από την καραντίνα τους.

Συμβαίνουν αυτά, όμως προσοχή γιατί μπορεί να υπάρξει και η λανθασμένη απόκριση όπως στο Σφαγείο Νο.5 του Κούρτ με τη συνεχή επανάληψη της φράσης: “So It Goes”.
Οπότε να ‘μαστε στη φάση που πάντα θέλαμε, έτσι δεν είναι; Ζητούσαμε χρόνο για εμάς. Να μπορούμε να ασχοληθούμε με ό,τι μας αρέσει χωρίς περισπάσεις και πειρασμούς. Κάποιος έλεγε και τ’ άλλο: «Προσέχετε τι εύχεστε, γιατί μπορεί να σας συμβεί» και να που τελικά ήταν πολλοί αυτοί που το ευχόντουσαν κι έπιασε!

Αυτές τις μέρες η ζωή μου είναι μέσα στους έξι τοίχους (βάζω και πάτωμα – ταβάνι), σαν ένα ζάρι. Δεν έχω καμία αφορμή να βγω πέρα από τους αριθμούς 2 και 6. Οπότε και άρχισα με αυτά που πάντα με κρατούσαν σε καλά κέφια, αρχικά ψυχικά κέφια. Οι δίσκοι μου και τα βιβλία μου! Ο χώρος και η ζωή μου είναι γεμάτα με δαύτα. Επιτέλους βρήκα την όρεξη να ενώσω δυο πικάπ και να παίζω για μένα. Είμαι ο καλύτερος ακροατής μου. Παίζω όλες τις επιθυμίες μου. Άλλωστε υπήρχαν κι αρκετά μικρά δισκάκια των επτά ιντσών από διάφορα ταξίδια τελευταίων ετών (αχ…) που με περιμένανε καρτερικά στα ράφια. Αυτό θα μου πάρει πολύ καιρό. Κι ακόμα κι αν αυτά ολοκληρώσουν τις περιστροφές τους στα πικάπ υπάρχει η δυνατότητα να περάσουμε στα μεγαλύτερα!

Κατόπιν άρχισα να κάνω κάποια ηλεκτρονικά μαθήματα μέσα από τις μεγάλες και γνωστές πλατφόρμες. Κάποια αξίζουν και τα συνεχίζω, κάποια άλλα τα παράτησα. Γράφω αρκετά, αρχικά ημερολογιακά και έπειτα πιο χαλαρά. Φτιάχνω ήχους και εικόνες να ταιριάζουν. Μαγειρεύω πιο συχνά και με μεγαλύτερη διάρκεια. Δεν βιάζομαι. Τεντώνομαι πιο συχνά. Όλα αυτά κάνουν την έλλειψη επαφής με τους ανθρώπους λιγότερο αισθητή. Δεν ενημερώνομαι παρά μόνο για τα απαραίτητα κι αυτά που δεν μπορώ να αποφύγω. Όλοι συζητάνε τα ίδια θέματα έτσι κι αλλιώς. Προβληματίζομαι πολύ γιατί φοβάμαι ότι κι όταν τελειώσει αυτή η κατάσταση της απομόνωσης θα βρω ακόμα λιγότερους ανθρώπους πιο σοφούς και στο παράλληλο σύμπαν επικοινωνίας. Δημιουργώ, αναπνέω, ελπίζω κι εκπνέω.