Skip to main content

Μήπως ο νέος δίσκος του Morrissey ακούγεται παλιός;

Μία περίεργη ενέργεια διακατέχει τον Morrissey τα τελευταία χρόνια. Είναι όμορφο που παραμένει ενεργός και ειδικά σήμερα οτιδήποτε νέο μας αρέσει να ασχολούμαστε μαζί του. Νέο έγραψα; Χμ…

Ο Morrissey όπως ακούγεται έτσι και διαβάζεται. Κι αυτή τη φορά ας δώσουμε περισσότερη προσοχή στα λόγια του μια που η μουσική δεν έχει τίποτα διαφορετικό από κάθε άλλη δισκογραφική φορά του. Είναι τα δεύτερα φωνητικά που δίνουν μια φθηνή οπτική, οι στερεότυπες ενορχηστρώσεις που καλύπτουν το κενό της κιθάρας με πνευστά και τελικά είναι τα οχτώ λεπτά του “The Secret of Music” όπου με ψίθυρους και μια ελάχιστη αποφυγή ηχητικής επανάληψης δείχνουν ότι ούτε η φωνή ούτε οι στίχοι αντιμετωπίστηκαν με ιδιαίτερη φροντίδα.

Μήπως ο νέος δίσκος του Morrissey ακούγεται παλιός;

Jim Jim Falls

Εκεί στους καταράκτες της Αυστραλίας η ειρωνία μπερδεύεται με το σήμερα: ”If you’re gonna jump then jump, Don’t think about it. If you’re gonna run home and cry, Then don’t waste my time. If you’re gonna kill yourself, Then to save face, Just kill yourself”.

Love Is on Its Way Out

Γεμάτος από κουρασμένη αγάπη, με πρόθεση να την αφήσει στα κομμάτια της, να πάψει να κυνηγάει κάτι διαφορετικό πια, μια ερώτηση μόνο: “Did you see the sad rich hunting down, shooting down elephants and lions. Love is tired and it’s on its way out”. Αλλά πριν φύγεις, μήπως μπορείς να μου δείξεις το πραγματικό σου πρόσωπο;

Bobby, Don’t You Think They Know?

Κουρασμένος από όλη την υποκρισία, των άλλων και τη δική σου. Λογοπαίγνια και τοποθέτηση λέξεων. ”Aren’t you tired of pretending? I know, you’re tortured below”.

I Am Not a Dog on a Chain

Κούραση, μακριά από έλεγχο, καλλιτεχνικό και κοινωνικό. Κανένα κρυφό νόημα, είναι ξεκάθαρο ότι ακολουθείς τη δική σου γραμμή, πάνω στον ήδη χαραγμένο δρόμο: ”One is company and two is a crowd, and crowds are loud”.

What Kind of People Live in These Houses?

Η απίθανη επανάληψη κάθε εποχής: ”They vote the way they vote – they don’t know how to change, Because their parents did the same. They sleep with who they sleep with only because, They are afraid to taste change. And where will they be, Ten years from today?”. Όταν οι άνθρωποι επαναλαμβάνουν το μοτίβο. Αν τα τετραγωνάκια έχουν άλλο χρώμα κι άλλο μέγεθος δεν σημαίνει ότι έχουν κι άλλο σχήμα.

Knockabout World

Στα πλαίσια όλων των προφητειών, ίσως δεν είναι τελείως τυχαία η κυκλοφορία του δίσκου αυτού: ”Congratulations. You have survived. Congratulations. You’re still alive”. Απλά και μετά απ’ αυτό πρόσεχε: ”Be careful in this knockabout world”.

Darling, I Hug A Pillow

Κι όταν όλα επανέλθουν: ”Why can’t you give me some physical love? Everything else is in place, except physical love”.

Once I Saw the River Clean

Δεν είναι όλο αυτό ένας περίπατος; Με ανθρώπους που ήταν εδώ όλη μας τη ζωή. ”I walked with my grandmother. Cornbread street, we’re incomplete. She would never be again, A Dublin dancer, free and young. Distant future, wait for me”.

The Truth About Ruth

Στο πιάνο παίζει κάτι από Chopin, κανείς δεν το αναγνωρίζει. Τα ονόματα αλλάζουν σειρά, κάνουμε ότι μπορούμε: ”The life you lead, straightforward and bland. Everything happens according to plan, But some people fight just to take root”.

The Secret of Music

Η θαλπωρή του γνωστού. Μια κιθάρα που παίζει το σόλο όπως θέλουμε να το ακούσουμε. Ένα πέρασμα από φλάουτο και μετά κάθε τραγούδι τελειώνει με ένα γκογκ! ”I am out of tune”.

My Hurling Days Are Done

Ο χρόνος σου ζητάει να χαλαρώσεις και να το απολαύσεις, όταν κανένας δεν μοιράζεται το μυστικό μαζί σου. Μερικά παιδιά σε συνοδεύουν, ξέρεις καλά γιατί: ”Time will mold you and craft you, But soon, when you’re looking away, It will slide up and shaft you. Oh, time, No friend of mine”.

https://beater.gr/morrissey-dog-on-a-chain-review/

Μήπως ο νέος δίσκος του Morrissey ακούγεται παλιός;

Popular posts from this blog

Βόλτα στις καλύτερες μπιραρίες της Θεσσαλονίκης!

Όλες οι ώρες είναι καλές για να απολαύσεις μια μπίρα στην πόλη της Θεσσαλονίκης. Υπάρχουν τόσα μαγαζιά που αν κάνεις μια βόλτα τυχαία, θα συναντήσεις αρκετές μπιραρίες. Κάποιες όμως έχουν ιστορία και μαζί τεράστια ποικιλία, απίθανα συνοδευτικά πιάτα και κατάλληλη μουσική για να περάσεις μερικές χαρούμενες ώρες, μόνος ή με παρέα. Πάμε να περπατήσουμε; Ζύθος Είσαι στην παραλιακή και βολτάρεις. Διψάς και πεινάς. Μπροστά σου το λιμάνι, πίσω σου ο Λευκός Πύργος. Που να πας; Φυσικά ξεκινάς από τα Λαδάδικα. Εκεί θα συναντήσεις την παλαιότερη μπιραρία της πόλης που δημιούργησε μια διαφορετικά μοναδική παράδοση στο χώρο και μπορείς να δοκιμάσεις κι εξαιρετικό κρασί. Ο  Ζύθος  είναι κάτι παραπάνω, είναι ένα ζυθεστιατόριο και βρίσκεται στην αρχή της Κατούνη. Έχει μπίρες φρέσκιες, μπίρες μπουκάλι, μπίρες χωρίς αλκοόλ και έναν ατέλειωτο κατάλογο να μελετήσεις! Κατούνη 5, Λαδάδικα Τηλ.: 2310 540284 ______________________ Beer O’ Clock Ανεβαίνεις λίγο πιο πάνω στην ...

MOCK THE MANKIND ‎– “Sorge”

Δεύτερος δίσκος για τους Πειραιώτες Mock The Mankind και καταφέρνουν να φτάσουν ένα σκαλί ψηλότερα από το “Ruination” του 2015. Ακροβατούν επιδέξια ανάμεσα σε rock doom metal και post rock με πολλά ξεσπάσματα, χωρίς φωνητικά αλλά με μερικές προσθήκες λόγου από διάφορες πηγές όπως στο εκπληκτικό, τρίτο κομμάτι στη σειρά, “Sweven” που το ντύνουν ηχητικά με την τελική ομιλία του Charlie Chaplin από το “The Great Dictator” του 1940. Κι αυτό πραγματικά πραγματεύονται τόσο δυνατά οι Mock The Mankind , τη δυστυχία της ανθρωπότητας, την καταπίεση και την επικράτηση των μηχανών. Το καταφέρνουν με αυτές τις πέντε συνθέσεις, δίχως στίχους, μόνο με την απόλυτη επικράτηση κιθάρας, μπάσου και ντραμς. Η έναρξη του πονήματός του γίνεται σχεδόν σε κάθε κομμάτι μελωδικά και σταδιακά πορεύονται σε doom sludge ρυθμούς με μία παραγωγή που αναδεικνύει τον ήχο τους και προσεγγίζει την αισθητική των Sunn Ο))) ή των Have a Nice Life . Η πρώτη πλευρά περιλαμβάνει ακόμα τα “Morning Blig...

Οι συντάκτες του Beater.gr διαλέγουν τα καλύτερα της δεκαετίας που φεύγει!

Μαζί με το 2019 σιγά σιγά αποχαιρετούμε και τη δεκαετία των 10’s. Αναταρραχές, τρομοκρατικές επιθέσεις, οικονομική κατάρρευση και άλλα τόσα ζήσαμε σε μόλις 10 χρόνια. Aυτά που αξίζει να θυμόμαστε καμιά φορά είναι όσα δεν βρίσκει κανείς στις ειδήσεις, αλλά στις καρδιές όσων τα έζησαν. Παρακάτω, θα βρεις τι κράτησαν οι συντάκτες του Beater.gr από τα 10’s. Δημήτρης Τσιρώνης, the 2010s: You want it darker? Αυτά τα δέκα χρόνια ήταν σκεπασμένα με την κουβέρτα του comfort zone μας και χορούς τύπου Gangnam Style. Οι ειδήσεις ήταν συνήθως άσχημες και ο κόσμος δεν καταστράφηκε στις 12 του Δεκέμβρη του 2012. O Robin Williams, ο Chris Cornell και ένας συνάνθρωπος μας ανά 40 δευτερόλεπτα αυτοκτόνησαν. Η χώρα συνέχισε να κλονίζεται από την οικονομική κρίση και οι νέοι μεταπτυχιακοί άνεργοι γλυκοίταξαν την μετανάστευση και αρκετοί επέστρεψαν μετά στο πατρικό τους. Οι τηλεοπτικές ή καλύτερα λαπτικές σειρές και το Netflix καθήλωσαν το κοινό μέσω Game of Thrones ή Peaky Blinders. Ο Harry Potter ε...