Skip to main content

DICTATED – ‘Phobos’





  Ώπα! Περίμενε! Πως μπορείς να ξεκινάς έτσι το καινούργιο σου άλμπουμ; Με τόση ενέργεια και δύναμη από το πρώτο δευτερόλεπτο; Με αυτήν την ερώτηση έγινε η γνωριμία μου με τους Dictated. Το τρίλεπτο “Hypso” ανοίγει τον δίσκο τους “Phobos” και οι καταιγιστικές κιθάρες, το rhythm section με κανονιοβολισμούς και συνεχής αλλαγές ρυθμού από τα ντραμς και τα χαώδη μερικώς deep growling φωνητικά σαν από διαφορετικούς τραγουδιστές (guest vocalist εδώ ο Julien Truchan των Benighted) δείχνουν μόνο ένα: Τέλεια αρχίζουμε!

“Fear will consume you whole. Suffer from it and forever be blind”. Ας εισέλθουμε στο brutal death metal κόσμο των Dictated από την Ολλανδία (την χώρα που μας έδωσε περήφανα τους Pestilence) και στον τρίτο τους δίσκο “Phobos”. Το συγκρότημα δημιούργησαν οι δυο κιθαρίστριες Jessica Otten και Sonja Schuringa πριν δέκα περίπου χρόνια και η προηγούμενη κυκλοφορία τους λεγόταν “The Deceived” στην Metal Blade Records. Σήμερα ξαναγεννιούνται με ένα εκπληκτικά ταιριαστής αισθητικής εξώφυλλο δίσκου να συνοδεύει το κατάμαυρο σύνολο των 11 ιστοριών φόβου.

Γύρω από αυτό το concept οι Dictated χρησιμοποιούν ελληνικής ρίζας τίτλους και δημιουργούν ένα σύνολο που στέκεται περήφανα δίπλα σε extreme metal μπάντες όπως Dying Fetus, Suffocation και Nile. Παράλληλα δίνουν έναν αέρα ανανέωσης στην old school extreme death metal σκηνή με πολύ καθαρή παραγωγή, χωρίς τίποτα το αρνητικό σε αυτό, και συνεχές κορυφαίας τεχνικής παίξιμο από την μπάντα.

“Hypso” και “Thalasso” ανοίγουν την καινούργια δουλειά των Dictated και είναι η καλύτερη εισαγωγή κι επίδειξη δυνάμεων της σφιχτοδεμένες κι αγριεμένης μπάντας. Ο δίσκος αυτός περιστρέφεται γύρω από το concept του φόβου. Περιέχει 11 περιπτώσεις, όπως αυτήν του ύψους που αποτελεί μία αληθινή ιστορία του μπασίστα Koen, ή την περίπτωση του να θαφτείς ζωντανός που περιγράφει ο τραγουδιστής York. Από την άλλη η Jessica (κιθάρες / μπάσο στις συναυλίες) περιγράφει τον φόβο της δημιουργίας μικρών τρυπών στο σώμα από έντομα και μικρόβια! Μία φοβία που ακόμα και το google σηκώνει ψηλά τα χέρια!

Σίγουρα θα βρείτε κάποιον τίτλο στα μέτρα σας! Θαλασσοφοβία; Γλωσσοφοβία; Απειροφοβία; Απίθανες ιστορίες βασισμένες σε πραγματικές φοβίες! Όπως το “Taphe” τέταρτος φόβος στη σειρά και ο πιο πετυχημένος, με αποσπάσματα διαλόγων σαν να είσαι ο ασθενής και να ετοιμάζονται να σε κλωτσήσουν μέσα σε μια ανοιχτή τρύπα! Να σε θάψουν ζωντανό! Δεν το θες… Τα τύμπανα χτυπάνε για να σε κρατήσουν στην επιφάνεια, εσύ ουρλιάζεις…

“Chira” για πέντε λεπτά blast beats και growling όσο χρειάζεται για να καταλαβαίνεις τους στίχους και να κοιτάς τριγύρω σου προσέχοντας μην σε αγγίξουν άγνωστα χέρια! Η ιστορία του Ίκαρου και η πτώση από τα ουράνια στο άπειρο της θάλασσας. “Apeiro” στο μέσο του δίσκου, μια επική στιγμή που το συγκρότημα παραδίδει μαθήματα πως να δέσεις ένα απλό κι ανατολίτικο riff με death metal ρυθμό και χορωδιακά φωνητικά στο κλείσιμο. Το “Glosso” είναι ένα metal πέρασμα χωρίς φωνητικά σε αντιδιαστολή με το τι σημαίνει ο τίτλος του. Αυτό οδηγεί στα τελευταία τρία κομμάτια του δίσκου που είναι κι από τις καλύτερες στιγμές.

Με το “Trypo” κοιτάς το κορμί σου για τα σημάδια καθώς ο York Keijzer δίνει ρεσιτάλ πάνω από καταχθόνια γελάκια που τον καταδιώκουν. Από πια άβυσσο ξεπηδά το “Athaza Gora”; “Remembering the reason of this pure agony. It comes and goes, it leaves and grows.” Τα 45 λεπτά του “Phobos” ολοκληρώνονται με το “Atychi”. Μία ακροβασία των πέντε Ολλανδών στο φόβο της απόρριψης και της αποτυχίας. Έτσι ξαναγεννιούνται και παρουσιάζουν ένα ολοκληρωμένο έργο, σύγχρονο και καθόλα εύηχο στα κουρασμένα αυτιά μας!

Οι Dictated έχουν πια ιδέες και τις εφαρμόζουν. Στα συν τους η παρουσία δύο γυναικών στις κιθάρες κι όχι στα φωνητικά όπως είναι η σύγχρονη τάση. Επαγγελματική κυκλοφορία, προσεγμένη και άξια για να κερδίσει το ενδιαφέρον του κοινού και να τους βάλει σε μία καλή θέση στις κυκλοφορίες της χρονιάς.


Βαθμολογία: 90/100


Για το Rockoverdose.gr
Δημήτρης Τσιρώνης


Ημερομηνία δημοσίευσης: 24 Σεπτεμβρίου 2019

https://rockoverdose.gr/portfolio-view/dictated-phobos/

Popular posts from this blog

Βόλτα στις καλύτερες μπιραρίες της Θεσσαλονίκης!

Όλες οι ώρες είναι καλές για να απολαύσεις μια μπίρα στην πόλη της Θεσσαλονίκης. Υπάρχουν τόσα μαγαζιά που αν κάνεις μια βόλτα τυχαία, θα συναντήσεις αρκετές μπιραρίες. Κάποιες όμως έχουν ιστορία και μαζί τεράστια ποικιλία, απίθανα συνοδευτικά πιάτα και κατάλληλη μουσική για να περάσεις μερικές χαρούμενες ώρες, μόνος ή με παρέα. Πάμε να περπατήσουμε; Ζύθος Είσαι στην παραλιακή και βολτάρεις. Διψάς και πεινάς. Μπροστά σου το λιμάνι, πίσω σου ο Λευκός Πύργος. Που να πας; Φυσικά ξεκινάς από τα Λαδάδικα. Εκεί θα συναντήσεις την παλαιότερη μπιραρία της πόλης που δημιούργησε μια διαφορετικά μοναδική παράδοση στο χώρο και μπορείς να δοκιμάσεις κι εξαιρετικό κρασί. Ο  Ζύθος  είναι κάτι παραπάνω, είναι ένα ζυθεστιατόριο και βρίσκεται στην αρχή της Κατούνη. Έχει μπίρες φρέσκιες, μπίρες μπουκάλι, μπίρες χωρίς αλκοόλ και έναν ατέλειωτο κατάλογο να μελετήσεις! Κατούνη 5, Λαδάδικα Τηλ.: 2310 540284 ______________________ Beer O’ Clock Ανεβαίνεις λίγο πιο πάνω στην ...

MOCK THE MANKIND ‎– “Sorge”

Δεύτερος δίσκος για τους Πειραιώτες Mock The Mankind και καταφέρνουν να φτάσουν ένα σκαλί ψηλότερα από το “Ruination” του 2015. Ακροβατούν επιδέξια ανάμεσα σε rock doom metal και post rock με πολλά ξεσπάσματα, χωρίς φωνητικά αλλά με μερικές προσθήκες λόγου από διάφορες πηγές όπως στο εκπληκτικό, τρίτο κομμάτι στη σειρά, “Sweven” που το ντύνουν ηχητικά με την τελική ομιλία του Charlie Chaplin από το “The Great Dictator” του 1940. Κι αυτό πραγματικά πραγματεύονται τόσο δυνατά οι Mock The Mankind , τη δυστυχία της ανθρωπότητας, την καταπίεση και την επικράτηση των μηχανών. Το καταφέρνουν με αυτές τις πέντε συνθέσεις, δίχως στίχους, μόνο με την απόλυτη επικράτηση κιθάρας, μπάσου και ντραμς. Η έναρξη του πονήματός του γίνεται σχεδόν σε κάθε κομμάτι μελωδικά και σταδιακά πορεύονται σε doom sludge ρυθμούς με μία παραγωγή που αναδεικνύει τον ήχο τους και προσεγγίζει την αισθητική των Sunn Ο))) ή των Have a Nice Life . Η πρώτη πλευρά περιλαμβάνει ακόμα τα “Morning Blig...

Οι συντάκτες του Beater.gr διαλέγουν τα καλύτερα της δεκαετίας που φεύγει!

Μαζί με το 2019 σιγά σιγά αποχαιρετούμε και τη δεκαετία των 10’s. Αναταρραχές, τρομοκρατικές επιθέσεις, οικονομική κατάρρευση και άλλα τόσα ζήσαμε σε μόλις 10 χρόνια. Aυτά που αξίζει να θυμόμαστε καμιά φορά είναι όσα δεν βρίσκει κανείς στις ειδήσεις, αλλά στις καρδιές όσων τα έζησαν. Παρακάτω, θα βρεις τι κράτησαν οι συντάκτες του Beater.gr από τα 10’s. Δημήτρης Τσιρώνης, the 2010s: You want it darker? Αυτά τα δέκα χρόνια ήταν σκεπασμένα με την κουβέρτα του comfort zone μας και χορούς τύπου Gangnam Style. Οι ειδήσεις ήταν συνήθως άσχημες και ο κόσμος δεν καταστράφηκε στις 12 του Δεκέμβρη του 2012. O Robin Williams, ο Chris Cornell και ένας συνάνθρωπος μας ανά 40 δευτερόλεπτα αυτοκτόνησαν. Η χώρα συνέχισε να κλονίζεται από την οικονομική κρίση και οι νέοι μεταπτυχιακοί άνεργοι γλυκοίταξαν την μετανάστευση και αρκετοί επέστρεψαν μετά στο πατρικό τους. Οι τηλεοπτικές ή καλύτερα λαπτικές σειρές και το Netflix καθήλωσαν το κοινό μέσω Game of Thrones ή Peaky Blinders. Ο Harry Potter ε...