Skip to main content

Κάτι παλιό καλό να ακούσω; Κομμάτια του ενός λεπτού (κι ακόμη λιγότερο)


D.R.I. - A Coffin (Crossover, 1987, Estúdio Eldorado)
To "Dealing With It" (1985) των Αμερικανών D.R.I. (Dirty Rotten Imbeciles) επίσης παρθενική κυκλοφορία είχε τα "Marriage", "Counter Attack", "Give My Taxes Back", "Reagnonomics", "Slit My Wrist", "Busted Again", "Equal People", "On My Way Home" και "Bail Out" κι αυτά στην ίδια κατηγορία. Κι ακόμα καλύτερα το ομώνυμο επτάιντσο του 1983, που αποτελεί και την επιτομή του Hardcore/Punk περιέχει 22 τραγούδια από τα οποία μόνο τα 4 ξεπερνάνε το λεπτό!
Μία μικρή σύνοψη αυτής της micro-song κατάστασης δίνουν οι Εγγλέζοι Sore Throat με την κυκλοφορία που αποτελεί κλασική bootleg περίπτωση "Death To Capitalist Hardcore" το 1988. Επιτιθέμενοι στο logo και στους ίδιους τους D.R.I. που εκείνη τη στιγμή καρπωνόντουσαν το hype του grind, αλλά και στους Suicidal Tendencies μέσα στα 5 δευτερόλεπτα του "Fungacidal Tendencies"! Από τα 41 κομμάτια της κυκλοφορίας αυτής μόνο τα 3 πάνε πάνω από ένα λεπτό. Εκτός τόπου κι εντός χρόνου!

Napalm Death - The Kill/Prison Without Walls/Dead Pt. 1 (The Peel Sessions, 1988, Strange Fruit)
Δεν μπορεί... Κάποιος θα αναφέρει το "You Suffer" και τα τρία ένδοξα δευτερόλεπτα της πρωτιάς των Napalm Death. Το εξαιρετικό της συγκεκριμένης σύνθεσης είναι ότι κάποια στιγμή είχε κυκλοφορήσει μόνη της σε 12" single-sided βινύλιο! Κι είναι τόσες οι αναφορές σε μικρής διάρκειας σύνθεσης από το χώρο του grindcore και του hardcore, εκεί που το κάθε δευτερόλεπτο είναι ιδρωμένο και μετράει σε γεωμετρική δύναμη, που δεν ξες τι να κρυφακούσεις πρώτο!
Στον πρώτο επίσημο δίσκο τους "Scum" (1987) οι Βρετανοί Napalm Death είχαν τα κομμάτια "The Kill", "Polluted Minds", "Born On Your Knees", "You Suffer", "Life?", "Prison Without Walls", "Negative Approach", "Deceiver", "C.S.", "Pseudo Youth", "As The Machine Rolls On" και "Common Enemy" όλα κάτω του ενός λεπτού και σίγουρα μακριά από κάθε είδους σιγή. Λίγο μετά οι Doom, αρχικά Subverters, με τον ντράμερ των Napalm Death, πολιτικοποιημένοι και με μετρημένες κυκλοφορίες για μπάντα του εν λόγω χώρου δώσανε στο επτάιντσό "Police Bastard" του 1989 το κομμάτι "Circles" στα 0:41 και φυσικά εκεί ελάχιστα πιο πάνω τα υπόλοιπα. Ο χρόνος κυλάει γρήγορα κι ακριβά στα στούντιο για τα hardcore συγκροτήματα!

Agathocles - Christianity Means Tyranny (Cabbalic Gnosticism, 1988, Self-released)
Οι λατρευτοί Agathocles από το Βέλγιο δημιούργησαν το δικό τους κίνημα mincecore και παραμένουν ενεργοί από το 1985. Η κασέτα τους "Cabbalic Gnosticism" (1988) περιέχει 9 αντιπροσωπευτικά κομμάτια αν και τα τρία υπερβαίνουν το ένα λεπτό! Με στίχους που σε ξυπνάνε και όταν τους καλοσκεφτείς αντιλαμβάνεσαι ότι θα μπορούσε τα ίδια να λέει και μια τοπική μπάντα από τον εντός ολίγου ολικά κατεστραμμένο Αμαζόνιο, δεν μπορείς παρά να υποκλιθείς στην τίμια στάση ζωής του Jan που ακόμα και στα προχωρημένα πενήντα του δεν αρνείται συνεργασίες σε κάθε πικραμένο κι ονειροπαρμένο.
Τραγούδια μικρής διάρκειας, όχι μόνο στη θέση εντός ιντερλούδιου, υπήρξαν πολλά και σε διάφορα είδη μουσικής. Η grindcore σκηνή όμως έδωσε άλλη σημασία στο χρόνο. Ακόμα και οι συναυλίες τους δεν μπορούσαν να κρατήσουν ούτε τη μισή διάρκεια από το συνηθισμένο. Φυσικά προϋπήρχαν κι άλλοι που παράλληλα μεγαλούργησαν όπως οι Angry Samoans, Black Flag (με το έπος "Spray Paint The Walls" στο μισό λεπτό), Circle Jerks, Damned, Dead Kennedys (με την επιτυχία του 1985 "Hyperactive Child" που ξεπερνάει το μισό λεπτό), The Descendents, Dwarves, Minor Threat (που όλη η δισκογραφία τους χωράει σ’ έναν δίσκο), Redd Kross, Sick Of It All μέχρι να φτάσουμε στους σύγχρονους Off! Τι κρίμα που οι Ιάπωνες Unholy Grave παίζουν ανάμεσα στα 1 με 2 λεπτά... Μαξιμαλιστές μάλλον!

Δημήτρης Τσιρώνης

00:00 Zef Deda - Këngë Maje Krahi
00:57 Celtic Frost- Human
01:36 Judas Priest - The Helion
02:17 Gamma Ray - Fairytale
03:05 Jesus Couldn’t Drum - This is fun
03:08 OFF! - I don’t belong
04:05 Black Flag - Revenge
05:03 Robert Wyatt - Rangers in the night
06:02 The Residents - Red rider
07:02 The Afghan Whigs - Sweet son of a bitch
07:23 Pale Saints - There is no day
07:49 Arcadia - Rose Arcana
08:37 Duran Duran - Kiss goodbye
09:12 The Afghan Whigs - Her against me
09:53 Blind Guardian - Out on the water
10:34 Λάκης Καραλής - Ο Μαρξ δεν τόπε
11:27 Γιώργος Μακρής - Ω νοσοκόμα, ω αδελφή
11:43 Κτίρια τη Νύχτα - Μαύρη Δημοτικού
12:40 Bob Dylan - Talkin' Hava Negeilah Blues
13:27 Paul Clayton - Saturday night at sea
14:18 The Descendents – Weinerschnitzel
14:28 Slight Seconds - And...
15:07 Violent Femmes - Old Mother Reagan
15:37 Angry Samoans - Lights out
16:28 D.R.I. - A coffin
17:20 Naked City - Bonehead
18:13 Napalm Death - The Kill/Prison Without Walls/Dead Pt. 1
19:08 Painkiller - Lathe of God
20:00 Agathocles - Christianity means tyranny
20:44 The Cure - The Final Sound

Κάτι παλιό καλό να ακούσω;
Κομμάτια του ενός λεπτού (κι ακόμη λιγότερο)

Popular posts from this blog

Βόλτα στις καλύτερες μπιραρίες της Θεσσαλονίκης!

Όλες οι ώρες είναι καλές για να απολαύσεις μια μπίρα στην πόλη της Θεσσαλονίκης. Υπάρχουν τόσα μαγαζιά που αν κάνεις μια βόλτα τυχαία, θα συναντήσεις αρκετές μπιραρίες. Κάποιες όμως έχουν ιστορία και μαζί τεράστια ποικιλία, απίθανα συνοδευτικά πιάτα και κατάλληλη μουσική για να περάσεις μερικές χαρούμενες ώρες, μόνος ή με παρέα. Πάμε να περπατήσουμε; Ζύθος Είσαι στην παραλιακή και βολτάρεις. Διψάς και πεινάς. Μπροστά σου το λιμάνι, πίσω σου ο Λευκός Πύργος. Που να πας; Φυσικά ξεκινάς από τα Λαδάδικα. Εκεί θα συναντήσεις την παλαιότερη μπιραρία της πόλης που δημιούργησε μια διαφορετικά μοναδική παράδοση στο χώρο και μπορείς να δοκιμάσεις κι εξαιρετικό κρασί. Ο  Ζύθος  είναι κάτι παραπάνω, είναι ένα ζυθεστιατόριο και βρίσκεται στην αρχή της Κατούνη. Έχει μπίρες φρέσκιες, μπίρες μπουκάλι, μπίρες χωρίς αλκοόλ και έναν ατέλειωτο κατάλογο να μελετήσεις! Κατούνη 5, Λαδάδικα Τηλ.: 2310 540284 ______________________ Beer O’ Clock Ανεβαίνεις λίγο πιο πάνω στην ...

MOCK THE MANKIND ‎– “Sorge”

Δεύτερος δίσκος για τους Πειραιώτες Mock The Mankind και καταφέρνουν να φτάσουν ένα σκαλί ψηλότερα από το “Ruination” του 2015. Ακροβατούν επιδέξια ανάμεσα σε rock doom metal και post rock με πολλά ξεσπάσματα, χωρίς φωνητικά αλλά με μερικές προσθήκες λόγου από διάφορες πηγές όπως στο εκπληκτικό, τρίτο κομμάτι στη σειρά, “Sweven” που το ντύνουν ηχητικά με την τελική ομιλία του Charlie Chaplin από το “The Great Dictator” του 1940. Κι αυτό πραγματικά πραγματεύονται τόσο δυνατά οι Mock The Mankind , τη δυστυχία της ανθρωπότητας, την καταπίεση και την επικράτηση των μηχανών. Το καταφέρνουν με αυτές τις πέντε συνθέσεις, δίχως στίχους, μόνο με την απόλυτη επικράτηση κιθάρας, μπάσου και ντραμς. Η έναρξη του πονήματός του γίνεται σχεδόν σε κάθε κομμάτι μελωδικά και σταδιακά πορεύονται σε doom sludge ρυθμούς με μία παραγωγή που αναδεικνύει τον ήχο τους και προσεγγίζει την αισθητική των Sunn Ο))) ή των Have a Nice Life . Η πρώτη πλευρά περιλαμβάνει ακόμα τα “Morning Blig...

Οι συντάκτες του Beater.gr διαλέγουν τα καλύτερα της δεκαετίας που φεύγει!

Μαζί με το 2019 σιγά σιγά αποχαιρετούμε και τη δεκαετία των 10’s. Αναταρραχές, τρομοκρατικές επιθέσεις, οικονομική κατάρρευση και άλλα τόσα ζήσαμε σε μόλις 10 χρόνια. Aυτά που αξίζει να θυμόμαστε καμιά φορά είναι όσα δεν βρίσκει κανείς στις ειδήσεις, αλλά στις καρδιές όσων τα έζησαν. Παρακάτω, θα βρεις τι κράτησαν οι συντάκτες του Beater.gr από τα 10’s. Δημήτρης Τσιρώνης, the 2010s: You want it darker? Αυτά τα δέκα χρόνια ήταν σκεπασμένα με την κουβέρτα του comfort zone μας και χορούς τύπου Gangnam Style. Οι ειδήσεις ήταν συνήθως άσχημες και ο κόσμος δεν καταστράφηκε στις 12 του Δεκέμβρη του 2012. O Robin Williams, ο Chris Cornell και ένας συνάνθρωπος μας ανά 40 δευτερόλεπτα αυτοκτόνησαν. Η χώρα συνέχισε να κλονίζεται από την οικονομική κρίση και οι νέοι μεταπτυχιακοί άνεργοι γλυκοίταξαν την μετανάστευση και αρκετοί επέστρεψαν μετά στο πατρικό τους. Οι τηλεοπτικές ή καλύτερα λαπτικές σειρές και το Netflix καθήλωσαν το κοινό μέσω Game of Thrones ή Peaky Blinders. Ο Harry Potter ε...